Microsoft lanceerde Windows Phone in oktober 2010. Het doel was simpel. Laat de onhandige Windows Mobile-interface achterwege. Bouw iets dat vanaf de basis is ontworpen voor touchscreens. Het resultaat was een gebruikersinterface gebouwd rond live-tegels. Dit waren geen statische iconen. Ze werden in realtime bijgewerkt en toonden voorbeelden van e-mails, sportuitslagen of agenda-evenementen zonder de app te openen.
Het zag er schoon uit. Het zag er anders uit.
Microsoft wilde een ruimte creëren die zich onderscheidt van het duopolie van iOS en Android. Ze wedden op originaliteit. Ze wedden op ergonomie. Een paar jaar lang werkte het bijna.
De architectuurverschuiving en de app-kloof
Het platform evolueerde snel tussen 2010 en 2015. Vroege versies draaiden op de Windows CE-kernel. Met Windows Phone 8 schakelde Microsoft over op de robuustere Windows NT-kernel. Dit zorgde voor betere prestaties en compatibiliteit met de bestaande Windows-infrastructuur. Windows Phone 8.1 introduceerde later Cortana, de stemassistent.
Critici en gebruikers prezen het systeem. Het was soepel. Het was intuïtief. Maar lof betaalt ontwikkelaars niet.
De fatale fout was het ecosysteem. Ontwikkelaars zijn pragmatisch. Ze coderen voor waar de gebruikers zijn. Android en iOS hadden al een enorme installatiebasis. Waarom eerst bouwen voor Windows Phone? Pas lang na de lancering kwamen er grote apps. En zelfs toen waren het vaak uitgeklede versies van hun iOS- of Android-tegenhangers.
Dit gebrek aan software legde de hardware lam. Gebruikers konden geen telefoon adopteren als hun bank- of sociale apps niet goed werkten.
Nokia’s all-in weddenschap
Het voortbestaan van Windows Phone was afhankelijk van Nokia.
In 2011 koos Nokia Windows Phone als primair besturingssysteem voor de Lumia-smartphonelijn. Het was een gok met hoge inzet. Nokia verloor terrein op de mobiele markt en had een nieuwe start nodig. Microsoft heeft de software geleverd; Nokia leverde de hardware.
Het partnerschap werd in september 2013 verdiept. Microsoft nam de apparaten- en dienstendivisie van Nokia over voor $ 5,4 miljard. Plotseling was Microsoft eigenaar van de hardware. Lumia-telefoons werden de vlaggenschipapparaten voor het besturingssysteem. Zij vertegenwoordigden de overgrote meerderheid van de Windows Phone-verkopen. Als Microsoft wilde concurreren, waren dit de apparaten die het zware werk deden.
Het einde van een tijdperk
In 2015 hing er iets aan de muur. Microsoft drong hard aan op een uniforme ervaring op alle apparaten. Telefoons, tablets, desktops: ze moesten allemaal dezelfde code uitvoeren.
Windows Phone 8.1 was de brug. Het ontving een update met terugwerkende kracht om Windows 10 Mobile te worden. Dit was bedoeld om een nieuw tijdperk van cohesie in te luiden. Eén Windows. Elk scherm.
Maar het momentum was al weggegleden. De markt was verhard. De ‘app-kloof’ was uitgegroeid tot een afgrond. Windows 10 Mobile kwam te laat om het platform te redden. Het bleef een niche-nieuwsgierigheid, een bewijs van prachtig ontwerp en vreselijke timing.
De tegels worden niet meer bijgewerkt. De servers werden uiteindelijk donker. Microsoft ging verder. Maar gedurende een kort tijdsbestek zag de toekomst eruit als een raster van levendige, levende pleinen. Het was gewoon niet genoeg om de oorlog te winnen.
