Is AI een slecht woord in jouw huis? NBC News deed de vraag. Blijkt dat het zo is. Slechts 26 procent van de mensen kijkt naar kunstmatige intelligentie en glimlacht. De rest? Ze kijken ernaar. Dus misschien was je niet geschokt. De WWDC-keynote van Apple duurde twee uur. De eerste achtentwintig minuten zei niemand de letters A-I. Niet één keer. Nadat de stilte was verbroken, draaiden de presentatoren zich hard om. In plaats daarvan gebruikten ze hun eigen merkterm. Apple-intelligentie. Altijd de merkterm.
Waarom? Het concept is radioactief. Je brengt een hete microfoon naar een volle zaal. Je vermeldt de derde rail niet. Apple wist dit. Ze hebben het script voorbereid om de negativiteit te ontwijken. ‘Kunstmatige intelligentie’ draagt bagage met zich mee. Het klinkt als De Terminator die wacht om ons weg te vagen. Of het klinkt als baanverlies voor die middelbare scholier die volgende week afstudeert en nog steeds geen stageplaats kan vinden.
Het hernoemen van dingen wist de realiteit echter niet. KFC stopte niet met het bakken van kip alleen maar omdat ze Kentucky lieten vallen. De familie Poltergeist verplaatste de graven, maar de lichamen bleven begraven onder de tuin. Verander het etiket. De technologie is er nog steeds. Graaf het op als je wilt. Het heet nu gewoon iets anders.
Ik veronderstel dat ik op dit moment slechts een Gen X-fossiel ben. Laat de kinderen spelen. Eén kenmerk bleef mij echter bij. Ruimtelijke herkadering. Papa maakt een foto van kinderen op hun laatste schooldag. Hoek is slecht. Hij gebruikt Apple Intelligence om de foto bij te snijden en nieuwe achtergrondpixels te genereren. Strijk het glad. Repareer het. Het internet is er dol op.
Ziet de foto er eigenlijk beter uit?
Marginale winst. Dat is alles. Is dat genoeg om hallucinerende inhoud gedurende een echt moment te rechtvaardigen?
Ik heb foto’s van mijn vader uit de Tweede Wereldoorlog. Okinawa. Hawaii. Zwart-witfoto’s gemaakt door een marinier die niets om compositie gaf. Ze zijn krom. Donker. Onprofessioneel volgens elke maatstaf. AI zou ze kunnen repareren. Apple Intelligence kan ze scherp maken. Glad. Galerijkwaliteit.
Ik bewaar ze precies zoals ze zijn. De slechte hoeken blijven. Het graan blijft. Elke pixel is echt. De duivelse glimlach? Echt. Het flesje bier? Echt. Het is rommelig. Het is waar. En ik heb het liever zo.
“Als ik deze foto’s vasthoud… weet ik dat elk stukje ervan echt is.”
