Vladimir Zworykin heeft niet alleen de televisie uitgevonden. Hij bouwde de hele elektronische ruggengraat die dit mogelijk maakte. Deze in Rusland geboren Amerikaanse elektronische ingenieur en uitvinder, geboren op 30 juli 1889 in Murom, Rusland, wordt vaak overschaduwd door tijdgenoten, maar zijn bijdragen blijven fundamenteel voor het visuele medialandschap. Hij emigreerde in 1919 naar de Verenigde Staten en bracht een geest met zich mee die al snel opnieuw zou definiëren hoe mensen licht vangen en ontvangen.
Zijn doorbraakmoment kwam toen hij tussen 1920 en 1929 bij Westinghouse Electric Corp. werkte. Het was hier dat Zworykin de patentaanvragen indiende voor twee cruciale componenten die samen het eerste volledig elektronische tv-systeem vormden. De eerste was de iconoscoop. Dit apparaat, ingediend in 1923, diende als de tv-transmissiebuis: het cameraoog dat licht omzet in elektronische signalen. De tweede was de kinescoop. Dit werd in 1924 gepatenteerd en werd de tv-ontvanger: het scherm dat deze signalen weer omzet in zichtbare beelden.
In 1928 had Zworykin zijn visie verder uitgebreid door een kleurentelevisiesysteem te patenteren. Dit vroege werk legde de basis voor de levendige uitzendingen die uiteindelijk de huiskamers over de hele wereld zouden domineren.
In 1929 werd zijn expertise op een groter podium erkend toen hij directeur elektronisch onderzoek werd bij RCA (Radio Corporation of America). Zijn invloed reikte verder dan consumentenentertainment. Hij ontwikkelde een elektronenbeeldbuis die gevoelig is voor infrarood licht. Deze technologie bleek cruciaal tijdens de Tweede Wereldoorlog en diende als basis voor apparaten die in het donker konden zien.
Zworykin stierf op 29 juli 1982 in Princeton, N.J.. Slechts een jaar voor zijn 93e verjaardag liet de man die hielp statische elektriciteit in beweging om te zetten een erfenis na die nog steeds wordt uitgezonden. Je kijkt er elke dag naar. Je denkt misschien niet aan de iconoscoop achter het scherm.
