Sarah Gardner zegt dat je ongelijk hebt als je denkt dat je kind het goed doet op Snapchat.
Deze bevindingen druisen rechtstreeks in tegen die bewering
Dat is de visie van The Heat Initiative op hun nieuwe onderzoek onder 1.016 tieners. Een derde heeft in slechts één week onveilige dingen gezien. Binnen een jaar de helft in de problemen. Ongewenste DM’s. Pesten. Naaktheid. Het is slecht.
Toprisico’s
– Ongewenst contact
– Pesten
– Seksuele boodschappen
– Aanzetten tot haat (1 op 6)
– Drugs of alcohol
– Geweld/zelfbeschadiging (minder vaak voorkomend maar aanwezig)
Hier is de kicker. Veertig procent van de ongewenste berichten? Van volwassenen. Gardner denkt dat de veiligheidstools van Snap een leugen zijn.
Snap is het daar niet mee eens. Natuurlijk. Een woordvoerder riep het uit en zei dat het rapport hun investeringen niet weergeeft. Ze willen dat je gelooft dat ze jonge gebruikers beschermen. Ze investeerden in feite miljarden.
De wet komt erbij betrokken
Snap schikte in januari een rechtszaak. Teen beweert dat de app verslavend was en hun geestelijke gezondheid schaadde. Geef het ouderlijk toezicht door. Nieuwe functies, snel.
Maar Pew Research zegt iets anders. Ze vonden tieners die Snapchat gebruikten voor vriendschap. Er is daar geen sprake van een daling van de geestelijke gezondheidszorg. Twee peilingen, twee heel verschillende vibraties. Welke heeft gelijk? Waarschijnlijk ingewikkeld.
Vorig jaar vertelde Snap aan het Congres dat 20 miljoen Amerikaanse kinderen hun app gebruiken. Dat zijn veel minderjarigen die beschermd moeten worden.
Hoe kinderen reageren (niet)
44 procent zag niets onveiligs. Prima. Maar voor degenen die dat wel deden? De meesten hebben de app gewoon afgesloten. Of negeerde het.
Gardner vindt dit angstaanjagend.
Op dit moment legt Snap de verantwoordelijkheid bij de kinderen
Tieners raken eraan gewend. Ze blokkeren meer dan ze melden. Thorn heeft dit patroon ook al eerder gevonden. Minderjarigen willen het probleem liever laten verdwijnen dan het aan het bedrijf kenbaar te maken.
Dr. Mitch Pristine snapt het. Hij studeert technologie en hersenen. Hij zegt dat ouders een reality check nodig hebben.
Kinderen gebruiken sociale media niet zoals wij. Het zijn niet alleen vrienden. Het is geen veilig park.
Het algoritmeprobleem
Dr. Brian Levine is niet verrast. Hij kent de oefening. Hij werkte aan de eerdere dingen van The Heat Initiative, maar niet aan deze peiling.
Hij haat het hoe apps kinderen en volwassenen combineren via algoritmen.
Eén op de zes tieners zei dat Snap hen vreemden liet zien. Vreemdelingen die op volwassenen leken. Snapchat beweert dat accounts privé zijn. Waar, meestal. Maar je moet ‘Vrienden zoeken’ handmatig uitschakelen. Mensen lezen geen instellingenmenu’s.
Levine stelt een eenvoudige vraag. Mengen we volwassenen en kinderen ergens anders in de samenleving op deze manier? Nee. Niet in het echte leven. Niet in de metro.
Hij wil leeftijdsverificatie die werkt. Versleuteling alleen voor volwassenen. Geen VPN’s voor kinderen. En hij twijfelt aan de kernfunctie. Het verdwijnende bericht.
Als iemand een tiener afperst, is het bewijs verdwenen. Poef. Weg.
Is dat veilig? Levine zegt nee. Gardner is het daarmee eens. Ouders, let op uw scherm. En Snap, blijf proberen mijn ongelijk te bewijzen.
De gegevens staan daar. Wachten op verandering. Of gewoon meer updates.
