Trump gaat naar China. Hij brengt zijn vrienden mee. Of misschien zijn investeerders. De gastenlijst leest als een appèl uit Silicon Valley: Tim Cook van Apple. Elon Musk van Tesla. Jensen Huang van Nvidia.
Een vertegenwoordiger van Nvidia zei dat Huang er is om de Amerikaanse doelen te steunen. Prima. Maar het echte gesprek? Het zal niet in de eerste plaats over halfgeleiders gaan.
Oorlog en chips
Verwacht de moeilijke dingen. Iran. Taiwan. Het feit dat we nu oorlogen voeren met algoritmen.
David Leslie van het Alan Turing Instituut noemt dit ‘AI-ondersteunde oorlogvoering’. Kijk naar Venezuela. Kijk naar Gaza. Kijk naar de chaos in Iran. Dit zijn geen hypotheken meer. Ze zijn de afgelopen acht maanden gebeurd.
De VS en China kennen elkaar hier al. Ze hebben erover gefluisterd, vooral als er nucleaire codes bij betrokken zijn.
“We bevinden ons in een nieuw tijdperk van AI-ondersteunde oorlogsvoering.”
Dan is er het veiligheidsprobleem. Anthropic heeft zojuist Mythos laten vallen. Het is een cyberoorlogsmodel. Krachtig. Gevaarlijk. Ze konden het niet aan het publiek geven. Zegt het bedrijf. Brengt ‘ongekende’ risico’s met zich mee.
Leslie ziet echter een groter plaatje. Trump luistert naar Silicon Valley. Luistert echt. Dus als ze het hebben over IP-diefstal of cyberkwetsbaarheden, wie bepaalt dan eigenlijk het beleid? Diplomaten? Of de jongens die afgelopen dinsdag hun beursintroductie hebben verkocht?
Leslie denkt dat het het laatste is. Het beleid wordt nu gedicteerd door technische belangen. Niet andersom.
De raceveranderingen
Terwijl Washington praat, bouwt Peking.
China speelt niet blindelings een inhaalslag. Ze hebben een mandaat: 70% AI-penetratie in belangrijke industrieën in 2028? Nee, wacht. 2027.
Zij winnen ook het getallenspel. Patenten? China leidt. Publicaties? China leidt. Fysieke AI, ook wel robotica genoemd? Zeker China. Het Stanford-rapport bevestigt dat de kloof snel kleiner wordt. DeepSeek is beschikbaar en biedt een goedkopere ChatGPT. Huawei en Alibaba ontwerpen hun eigen chips. Ze hebben ons niet zo hard nodig.
Maak gebruik van verschuivingen
Zeldzame aardmetalen zijn belangrijk. Cerium. Lanthaan. Je hebt ze nodig voor chips. Je hebt ze nodig voor alles wat modern is. China heeft ze.
Leslie zegt het ronduit: de positie van de VS is zwakker dan voorheen. Onze voorraden zijn dun. Voor de wederopbouw hebben we materialen nodig.
Jacob Gunter van MERICS suggereert dat Peking om versoepelde exportregels zou kunnen vragen. Een manier om de handel in evenwicht te brengen? Misschien.
Maar hier is de kicker. Toen Trump onlangs enkele Nvidia-chips doorliet? Peking zei nee, bedankt. Ze geven er de voorkeur aan hun eigen binnenlandse producenten te voeden. Lang spel.
Gunter vermoedt dat de ‘rode lijnen’ niet zullen bewegen. AI en halfgeleiders blijven vergrendeld. Rubio en de veiligheidshaviken zullen elke zachte deal om zeep helpen. Trump zou het misschien kunnen proberen, maar hij zal deze onderwerpen waarschijnlijk onaangeroerd laten liggen.
Waarom het ons zou kunnen schelen
Het is raar om halverwege de top te denken. Wat als deze race ons allemaal bedreigt?
De VS zijn bezig met ‘Techlash 2.0’. Datacenters eten water. Ze eten elektriciteit. Ze verdrijven mensen uit wijken. Banen verdwijnen. Zelfs technische banen.
China speelt het anders. Gecentraliseerde macht. Agressief industriebeleid. Leslie stelt dat ze er meer vertrouwen in hebben om het algemeen belang te dienen. Hun binnenlandse beleid is erop gericht burgers te beschermen tegen de ergste schade die de adoptie van AI met zich meebrengt.
Het tempo vertraagt niet.
China ziet zichzelf als een leider, niet slechts als een volger. Ze geloven dat de technologie de bevolking kan dienen als deze op de juiste manier wordt beheerd. De VS reageren op de marktkrachten en de energienetwerken die uit hun voegen barsten.
Dus Trump gaat zitten. Musk is er. Huang is er. Xi wacht.
De chips blijven verboden. De oorlogsinstrumenten worden steeds slimmer.
Wat gebeurt er als de elektriciteit opraakt?
