Op je laptop maak je een rapport. Je bewerkt het op je telefoon terwijl je onderweg bent. Je streamt je hele muziekbibliotheek vanaf een tablet in de keuken. Deze vloeibaarheid is geen magie. Het is het resultaat van de cloud.
Het concept is eenvoudig. U slaat gegevens op en voert applicaties uit op externe servers in plaats van op uw lokale harde schijf. Je hebt er toegang toe via internet. Dit maakt primaire opslag of back-up mogelijk, vaak tegen weinig tot geen kosten. Maar opslag is slechts de helft van het plaatje. Waarschijnlijk leef je al in de cloud. Webmail. Sociale media. Online rekening betalen. Automatische telefoonback-ups. Zelfs multiplayer-gaming gebeurt daar.
Bedrijven maken er ook gebruik van. Het is goedkoper en flexibeler dan het intern kopen, runnen en onderhouden van fysieke servers. Het is efficiënt.
Maar er zijn risico’s. De cloud is geen utopie. Er kunnen dingen misgaan. Mogelijk verliest u de toegang tot uw gegevens. Vijf factoren dragen hieraan bij. We beginnen met de eerste grote hindernis.
5: Categorie cloudcomputing
Niet alle clouddiensten zijn gelijk. Ze vallen in verschillende categorieën op basis van wat ze bieden. Het begrijpen van deze verschillen is van cruciaal belang voor het oplossen van toegangsproblemen. Als u niet weet welk type service u gebruikt, weet u ook niet hoe u deze kunt repareren als deze kapot gaat.
De drie hoofdcategorieën zijn:
- Infrastructure as a Service (IaaS): Dit biedt gevirtualiseerde computerbronnen via internet. U huurt servers, opslag en netwerken. Je beheert het besturingssysteem en de applicaties. Voorbeelden hiervan zijn Amazon Web Services (AWS) EC2 of Microsoft Azure VM’s.
- Platform as a Service (PaaS): Dit biedt een platform waarmee ontwikkelaars applicaties kunnen bouwen, testen en implementeren. De aanbieder beheert de onderliggende infrastructuur. Je concentreert je op de code. Google App Engine is een bekend voorbeeld.
- Software as a Service (SaaS): Dit levert softwareapplicaties via internet. U opent ze via een webbrowser. De aanbieder regelt de rest. Gmail, Dropbox en Salesforce zijn SaaS-voorbeelden.
Elke categorie heeft verschillende faalpunten. Een IaaS-storing kan betekenen dat uw hele server niet beschikbaar is. Een SaaS-probleem kan een tijdelijk inlogprobleem zijn. Als u weet tot welke categorie uw service behoort, kunt u het probleem sneller diagnosticeren.
Het type clouddienst dat je gebruikt, bepaalt wie verantwoordelijk is voor het onderhoud en wie verantwoordelijk is voor de storing.
Dit onderscheid is van belang. Het beïnvloedt uw controle. Het heeft invloed op uw veiligheid. Het beïnvloedt uw vermogen om gegevens te herstellen. Het negeren ervan is een vergissing.
De volgende factor betreft connectiviteit. Maar dat komt later. Weet voorlopig dat niet alle wolken hetzelfde zijn. En dat verschil is de eerste plaats waar je naar moet kijken als de zaken zijwaarts gaan.
Kiezen tussen Infrastructure-as-a-Service (IaaS), Platform-as-a-Service (PaaS) en Software-as-a-Service (SaaS) is niet alleen een technische voorkeur. Het bepaalt uw niveau van controle. Het verandert de manier waarop u met uw gegevens omgaat. Het definieert de grenzen van wat je daadwerkelijk kunt aanraken.
De meeste organisaties houden vast aan één model, maar vloeien vaak in elkaar over. Het begrijpen van het verschil is belangrijk als er iets kapot gaat. Of als u wilt weten wie u voor hulp moet bellen.
SaaS: de gemaksvalkuil
SaaS is het gemakkelijkste instappunt. U logt in. U gebruikt de software. Dat is alles. E-mail, CRM, productiviteitssuites: het wordt allemaal gehost en onderhouden door de provider. Je hebt er toegang toe via internet.
De vangst? Je hebt vrijwel geen controle. Je kunt de backend niet aanpassen. U kunt geen aangepaste plug-ins installeren tenzij de leverancier dit toestaat. U kunt de serverconfiguratie niet wijzigen. Het is een zwarte doos. U huurt functionaliteit, geen infrastructuur.
Dit gebrek aan flexibiliteit betekent minder maatwerk. Maar het betekent ook minder verantwoordelijkheid. Als de server crasht, repareert de provider dit. Wacht maar.
PaaS: de speeltuin van de ontwikkelaar
PaaS zit in het midden. Hier levert de cloudhost het hardware- en softwareplatform. U beheert de onderliggende servers niet. U patcht het besturingssysteem niet. Maar u bouwt, installeert en voert uw eigen applicaties uit bovenop die basis.
Webontwikkelaars zijn dol op PaaS. Het neemt de rompslomp van serveronderhoud weg. Je concentreert je op code. De provider verzorgt de schaalvergroting van de infrastructuur.
U krijgt meer controle dan SaaS. U kunt uw logica implementeren. U kunt uw databaseschema beheren. Maar je hebt nog steeds geen root-toegang tot de fysieke machine. Het is een samengestelde omgeving. Handig voor snelle implementatie. Minder handig als je diepgaande aanpassingen op systeemniveau nodig hebt.
IaaS: pure kracht en verantwoordelijkheid
IaaS is waar het rubber de weg raakt. U huurt gevirtualiseerde computerbronnen. Servers. Opslag. Netwerken. Het is eigenlijk een stukje van een datacenter.
Met IaaS heeft u aanzienlijke controle. U kunt elk besturingssysteem installeren. U kunt firewalls configureren. Je kunt alles uploaden. Je bent verantwoordelijk voor de softwarestack, van het besturingssysteem tot aan de applicatie.
Het is complexer. Je moet updates beheren. Je moet de perimeter beveiligen. Maar de flexibiliteit is ongeëvenaard. Je kunt precies bouwen wat je nodig hebt. Geen leverancierslock-in op de applicatielaag.
IaaS-services kunnen openbaar, privé of hybride zijn.
– Openbare clouds delen bronnen via internet met veel tenants.
– Privéclouds bieden u speciale servers op een gesloten netwerk.
– Hybride clouds combineren beide, waarbij gevoelige gegevens vaak op locatie of in een privécloud worden bewaard, terwijl ze naar de publieke cloud gaan voor extra capaciteit.
Het nestprobleem
Deze modellen sluiten elkaar niet uit. Ze stapelen vaak.
Een SaaS-provider kan zijn applicatie op een PaaS-platform bouwen. Dat PaaS-platform zou kunnen draaien op de IaaS-infrastructuur van weer een andere leverancier. Je weet misschien niet eens welke IaaS-provider eronder zit.
Deze nesting creëert verborgen afhankelijkheden. Als de fundamentele IaaS-laag uitvalt, valt uw SaaS-app uit. Je kunt het niet repareren. Je kunt het niet eens zien. Je bent overgeleverd aan een keten van aanbieders waarmee je nooit rechtstreeks een contract hebt gesloten.
Wie repareert het?
Het type dienstverlening dat u kiest, bepaalt de ondersteuningsstructuur.
Bij SaaS neem je contact op met de leverancier. Uw interne IT-team wordt grotendeels omzeild. Ze monitoren de uptime. Ze schrijven geen code.
Met IaaS of PaaS neemt uw interne IT-afdeling het voortouw. Je beheert de configuratie. Je verzorgt de beveiligingspatches. Jij bent degene die om 3 uur ‘s nachts wakker wordt als de server uitvalt.
Dit onderscheid is van belang voor de veiligheid. Zoals we hierna zullen zien, het niveau
Beveiliging in de cloud is een breder concept dan alleen het veilig houden van uw creditcard of het tegenhouden van identiteitsdieven. Het gaat erom de integriteit van uw gegevens te behouden en ervoor te zorgen dat u daadwerkelijk toegang heeft tot de applicaties waarvoor u heeft betaald. De werking van deze bescherming is gedetailleerd. Je kijkt naar firewalls, encryptiestandaarden, back-upprotocollen en strikte bronisolatie.
Dan is er de menselijke laag. Hoe sterk is de gebruikersautorisatie op de interface? Hoe streng is de screening van medewerkers en andere klanten? Deze factoren bepalen wie er binnenkomt, hoe ze binnenkomen en wat ze kunnen doen als ze er eenmaal zijn.
De potentiële schade door een kwaadwillende indringer is gevarieerd en ernstig. Overweeg een denial of service-aanval. Het doel is hier niet diefstal; het is verstoring. Door een systeem te bombarderen met verkeer totdat het vastloopt, maken aanvallers uw clouddiensten tijdelijk ontoegankelijk. Als uw bedrijf afhankelijk is van die uptime, bloedt u geld.
Accountkaping is een andere vector. Zodra een kwaadwillende persoon uw inloggegevens controleert, kan deze zakelijke transacties omleiden of u uitsluiten van uw eigen services. Het wordt erger. Een gecompromitteerd systeem kan een aanvaller in staat stellen een virtuele machine met uw gevoelige gegevens te migreren naar een server die hij beheert. Plotseling wordt uw informatie openbaar gemaakt. Malware kan het systeem infecteren, de werking verstoren en zich mogelijk verspreiden naar uw thuis- of werkcomputer, waardoor uw persoonlijke apparaat een knooppunt in hun botnet wordt.
Zelfs als een aanval niet leidt tot verlies van gegevens of verlies van toegang, is de psychologische tol reëel. Een inbreuk op de beveiliging schaadt het vertrouwen. Uw comfortniveau bij het opslaan of ophalen van informatie uit de cloud neemt af. Je begint je af te vragen of het het gemak waard is.
Helaas bestaat er niet zoiets als een volledig ondoordringbaar systeem. Alles wat via internet toegankelijk is, is kwetsbaar. Het verschil zit in de veerkracht. Een cloudprovider met strengere beveiligingsmaatregelen en een beter vermogen om inbreuken te detecteren en te herstellen, minimaliseert het risico op verlies van gegevens, toegang of uw gemoedsrust.
Maar ontsla jezelf niet van verantwoordelijkheid. Beveiliging is niet alleen de last van de cloudhost. Persoonlijke fouten zijn belangrijk. Als u bezwijkt voor een phishing-fraude, waarbij u wordt misleid om inloggegevens af te staan, kan uw toegang tot de cloud net zo gemakkelijk in gevaar worden gebracht als een exploit op de server. Het downloaden van malware van een onbetrouwbare bron heeft ook gevolgen. Van alle kanten is waakzaamheid geboden.
3: Bandbreedte en andere budgettering
Wanneer u de overstap maakt van beveiligingsproblemen naar de daadwerkelijke kosten van zakendoen, wordt bandbreedte de belangrijkste variabele. Het is vaak het meest verkeerd begrepen regelitem in een cloudbudget. Providers brengen niet alleen kosten in rekening voor opslag of rekenkracht; zij brengen kosten in rekening voor de gegevens die hun infrastructuur in en uit gaan.
Dit model verschuift de risico- en kostenallocatie. Als u een media-intensieve applicatie host, kunnen uw uitgaande kosten omhoog schieten. Begrijpen van hoe cloudprijsmodellen de bandbreedtekosten beïnvloeden is essentieel voor iedereen die de kosten voorspelbaar wil houden.
Waarom doet dit er toe? Omdat onverwachte uitgaande kosten uw winstmarges van de ene op de andere dag kunnen wegvagen. U kunt een goede deal veiligstellen op virtuele machines, maar uw rekening wordt verhoogd door de kosten voor gegevensoverdracht. Dit is met name relevant voor applicaties die grote bestanden of API’s met veel verkeer bedienen.
Waar stapelen deze kosten zich op? Bijna altijd aan de uitgaande kant. De meeste providers bieden royale vergoedingen voor inkomend verkeer (inkomende gegevens), maar brengen hoge kosten in rekening voor uitgaand verkeer (uitgaande gegevens). Om te weten welke cloudprovider de beste bandbreedteprijzen biedt voor uw specifieke gebruiksscenario is dit vereist
Je denkt dat je onbeperkte stroom krijgt in de cloud. Dat ben je niet.
De belofte is simpel: toegang tot hardware, software en infrastructuur zonder een enkele server te kopen. Maar de rekening? Dat hangt helemaal van je portemonnee af.
Er bestaan gratis niveaus. Ze werken prima voor e-mail of voor het hamsteren van een paar duizend foto’s. Op het moment dat je dat opslagplafond bereikt (meestal slechts een paar gigabytes), krijg je een vergoeding. Probeer een reeks familiefoto’s te uploaden zodra u de limiet heeft overschreden. Je zult niet alleen een fout zien. Er wordt een prompt weergegeven om te betalen.
Zakelijke clouds zijn anders. Ze vragen voor alles.
Waar uw zakelijke geld naartoe gaat
Enterprise-abonnementen gaan niet alleen over ruimte. U betaalt voor:
- Opslag per gigabyte
- Databaseruimte
- Dedicated servers (fysiek of virtueel) met specifieke geheugenconfiguraties
- Uur- of maandelijkse huur
- Gehoste software per gebruiker
- Netwerkbandbreedte
- Extra IP-adressen
- IT-beheerdiensten
Het voordeel is flexibiliteit. Je schaalt op. U betaalt alleen voor wat u gebruikt. Of wat je denkt dat je gaat gebruiken.
De kosten van fout zijn
Onderschat je behoeften en je loopt tegen een muur aan.
Het is vervelend als de foto’s van uw hond niet kunnen worden geüpload. Het is catastrofaal als klantgegevens vastlopen tijdens een kritieke transactie.
Als u tijdens de crisis geen servercapaciteit meer heeft, zit u vast. Tenzij je meer betaalt.
En je kunt altijd meer betalen. Sommige cloudconfiguraties worden automatisch geschaald. Uw infrastructuur groeit naarmate de vraag toeneemt.
Maar dat gemak brengt een risico met zich mee.
Stickerschok op de maandrekening is reëel. Automatisch schalen betekent dat uw kosten explosief kunnen oplopen als u de statistieken niet in de gaten houdt.
2: Bandbreedtebeperkingen en beperking
Opslag is niet de enige limiet. Snelheid ook.
Veel providers beperken uw bandbreedte. Of ze smoren het.
Throttling betekent dat u uw verbinding vertraagt zodra u een bepaald datavolume bereikt. Het is niet altijd duidelijk. Je zou kunnen denken dat je internet gewoon traag is. In werkelijkheid verstikt de cloudprovider uw doorvoer.
Waarom doen ze het? Om netwerkcongestie te beheren. Om de kosten voor iedereen laag te houden.
Voor een klein bedrijf kan dit de bedrijfsvoering verlammen. Grote bestandsoverdrachten duren een eeuwigheid. Realtime apps lopen vertraging op. Gebruikers raken gefrustreerd.
Controleer uw serviceovereenkomst. Let op de kleine lettertjes bij uitgaand gegevensverkeer.
Bij uitgaande kosten worden veel bedrijven verrast. U betaalt om de gegevens op te slaan. Je betaalt minder om het te uploaden. Maar om het te downloaden of te verplaatsen? Daar gaat het echte geld naartoe.
Het gaat niet alleen om hoeveel ruimte je nodig hebt. Het gaat erom hoeveel gegevens u verplaatst.
Als u een applicatie bouwt die veel wordt gelezen, zullen de bandbreedtekosten uw marges opvreten.
Bandbreedte is niet alleen een knelpunt op serverniveau. Het komt ook bij jou aan de deur.
Veel internetproviders (ISP’s) hanteren maandelijkse datalimieten. Dit zijn harde limieten voor de hoeveelheid gegevens die u kunt verzenden en ontvangen. De cijfers variëren enorm. Sommige abonnementen bieden onbeperkte data. Anderen beperken u tot een beperkend bedrag. Alles tussen 100 en 250 gigabytes per maand is verrassend gebruikelijk voor woonplannen in het middensegment.
Elke actie telt mee voor dit totaal. U verbrandt niet alleen gegevens bij grote bestandsoverdrachten. U verbruikt bandbreedte wanneer u op internet surft. Je verliest het als je online multiplayer-games speelt. Het streamen van Netflix-, Hulu- of 4K-video vanuit uw cloudopslag neemt uw budget in beslag, net zoals bij een lokale mediaspeler.
De kosten van het overschrijden van uw datalimiet
Wat gebeurt er als je dat plafond raakt? De boetes zijn geheel afhankelijk van het beleid van uw provider.
Sommige ISP’s brengen extra kosten in rekening. Ze kunnen u per gigabyte factureren voor elke megabyte die u overschrijdt. Dit loopt snel op als u een back-up maakt van terabytes aan foto’s.
Anderen brengen geen extra kosten in rekening. In plaats daarvan smoren ze uw verbinding. Je snelheid daalt aanzienlijk. Dit verbreekt effectief de gebruikerservaring voor cloudservices. Het uploaden van een groot videobestand kan uren duren in plaats van minuten. Het downloaden van een back-up-snapshot wordt een geduldtest.
In het ergste geval sluiten providers uw service volledig af. U logt in en merkt dat er geen internettoegang is tot de volgende factureringscyclus. Dit stopt elke cloudgebaseerde workflow volledig.
Er is ook het probleem van netwerkcongestie. Op gedeelde infrastructuren zoals kabel of satelliet dalen de snelheden vaak tijdens de avondspits. Zelfs als u uw maandelijkse limiet niet heeft bereikt, kunt u vertragingen ondervinden wanneer uw buren ook streamen.
Het auteursrechtwaarschuwingssysteem en het toezicht op piraterij
Throttling gaat niet altijd over volume. Het kan over de inhoud gaan.
Grote ISP’s hebben het Copyright Alert System ingevoerd om piraterij te bestrijden. Dit systeem richt zich op gebruikers die verdacht worden van het illegaal verspreiden van auteursrechtelijk beschermd materiaal. Het mechanisme is eenvoudig. Het controleert het verkeer op bekende auteursrechtelijk beschermde bestanden. Er wordt specifiek gezocht naar activiteit op peer-to-peer (P2P) netwerken voor het delen van bestanden.
Het systeem volgt deze activiteiten op IP-adres. Als uw verbinding wordt gemarkeerd, riskeert u oplopende boetes.
- Waarschuwings-e-mails: U ontvangt meldingen waarin staat dat u moet stoppen.
- Snelheidsbeperking: Uw verbinding is vertraagd.
- Serviceopschorting: Uw internet is afgesloten.
- Accountbeëindiging: In extreme gevallen verliest u uw service volledig.
Dit brengt een aanzienlijk risico met zich mee voor thuisgebruikers. Iedereen die uw wifi gebruikt, kan deze waarschuwingen activeren. Een gast die illegaal een film downloadt, reflecteert op uw IP-adres. U moet uw netwerk beveiligen. Wijzig uw standaardwachtwoorden. Gebruik sterke encryptie. Als u dat niet doet, zet u uw internettoegang in op de eerlijkheid van anderen.
Hoe u monitoring kunt omzeilen met een VPN
Is er een manier om deze monitoringsystemen te vermijden?
Ja. U kunt uw IP-adres maskeren.
Als u een virtueel particulier netwerk (VPN) gebruikt, wordt uw verkeer gecodeerd. Het routeert uw gegevens via een server van derden. Voor uw ISP en het Copyright Alert System lijkt het erop dat u een ander IP-adres gebruikt. Ze kunnen uw activiteit niet eenvoudig koppelen
Connectiviteit is het enige storingspunt in de cloud. U vertrouwt uw gegevens toe aan een server die alleen toegankelijk is via een netwerk. Die keten is kwetsbaar. Je wifi thuis valt weg. Uw ISP beperkt of faalt. De ruggengraat van de aanbieder raakt verstopt. Zelfs de ISP van de provider kan donker worden. Voeg daar een defecte router aan toe, een storing in het elektriciteitsnet of een laptop die weigert op te starten, en je bent buitengesloten. Totale black-out.
Latency verergert het probleem. Congestie vertraagt uploads en downloads tot een crawl. Een trage verbinding is bijna net zo pijnlijk als een totale storing. Je zit daar en kijkt naar een voortgangsbalk, terwijl een deadline opdoemt. Die last-minute presentatie laadt niet. Het papier redt het niet. Er ontstaat paniek.
Wanneer de infrastructuur faalt
Storingen zijn niet altijd lokaal. Hele datacenters kunnen donker worden. Weersomstandigheden slaan toe. Apparatuur smelt of sluit kortsluiting. Ongepland onderhoud legt de activiteiten stil. Cloudproviders beloven een vrijwel perfecte uptime, maar 100 procent is een mythe. Dingen gaan kapot. Altijd.
Amazon werd tussen 2011 en 2013 geconfronteerd met een reeks van gepubliceerde storingen. De gevolgen waren ernstig. Reddit is verdwenen. De buffering van Netflix is toegenomen. Coursera, Foursquare, Instagram, Pinterest, Flipboard en Vine werden allemaal stil. Amazon zelf struikelde. De oorzaken varieerden van onweersbuien en stroomstoringen tot eenvoudige menselijke fouten. Eén incident was terug te voeren op een enkele defecte netwerkswitch. Eén onderdeel. Eén mislukking. Trapsgewijze chaos.
Windows Azure van Microsoft werd in februari 2012 ongeveer tien uur lang verstoord. De boosdoener? Een schrikkeldag-softwarefout. Simpele codefout. Enorme stilstand. De storing van Google in augustus 2013 duurde slechts enkele minuten, maar kostte hen een half miljoen dollar. Zoeken, Gmail en YouTube werden verwijderd. Analysebureau GoSquared meldde dat het wereldwijde webverkeer in die korte periode met 40 procent daalde. Het rimpeleffect was mondiaal.
De kosten van downtime
Voor een kijker die naar Stranger Things kijkt, is een Netflix-glitch een ergernis. Jij pauzeert. Jij vernieuwt. Wacht maar. Het omzetverlies is nul.
Voor een bedrijf vertalen minuten zich in omzetverlies, gemiste contracten en aangetast vertrouwen. Zelfs korte verstoringen doen pijn. De les is duidelijk: leg niet al je eieren in één mandje. Verspreid services over meerdere datacenters. Gebruik indien mogelijk meerdere providers. Diversifieer uw risico.
Geautomatiseerde back-ups zijn niet onderhandelbaar. Als uw primaire cloud verdwijnt, heeft u een kopie nodig. Redundantie kost geld. Dat doet het altijd. Maar constante toegang tot kritische gegevens? Dat is van onschatbare waarde. Is de extra vergoeding de gemoedsrust waard? Waarschijnlijk. Vooral als de lichten uitgaan.
