Vampire: The Masquerade – Bloodlines 2 probeert een cultklassieker nieuw leven in te blazen, maar schiet ver achter bij zijn voorganger en moderne RPG-standaarden. De game, die op 21 oktober werd uitgebracht voor consoles uit de pc-, PS5- en Xbox-serie voor een prijs van $ 60, levert ondanks het intrigerende uitgangspunt een oppervlakkige ervaring op.
Gebreken in het uitgangspunt en de gameplay
De game speelt spelers als Phyre, een oude vampier die ontwaakt na een eeuw van slaap. Het verhaal begint met een brutale wending die doet denken aan Cyberpunk 2077 : Phyre stuurt Fabien, een vampierdetective, met geweld op pad, wiens geest vervolgens in zijn geest wordt opgenomen. Samen onderzoeken ze een eeuwenoude samenzwering waarbij een vampier-seriemoordenaar betrokken is. Deze opzet voelt echter meer als een holle echo van beter uitgevoerde titels.
De RPG- en detective-mechanica zijn ernstig onderontwikkeld. Ondanks het potentieel voor diepgaande rollenspellen en ingewikkelde misdaadoplossingen, levert de game op beide fronten nauwelijks resultaat. Het ‘Masquerade’-systeem – waarbij vampiers detectie door mensen moeten vermijden – is het enige consistent boeiende element. Het overtreden van de geheimhoudingsregels trekt de aandacht van handhavers die de speler zonder waarschuwing zullen elimineren.
Beperkte karaktervoortgang en gevechten
Karakterprogressie is minimaal. Spelers kiezen een clan (Brujah, Tremere, Banu Haqim, Ventrue, Toreador) die de basisspeelstijl dicteert, maar het systeem mist diepgang. Hoewel Phyre vaardigheden van andere clans kan leren, blijft de machtskloof verwaarloosbaar. De gevechten zijn even mat: de game biedt beperkte opties die verder gaan dan eenvoudige melee-aanvallen en een handvol bovennatuurlijke vaardigheden zoals hypnose of tijdmanipulatie. Vijanden bestaan grotendeels uit zwakke “Ghouls”, waarbij sterkere tegenstanders later in het spel verschijnen.
De detectivekant: een gemiste kans
De detectivesegmenten vertrouwen op Fabiens herinneringen, die toegankelijk zijn tijdens slaapsequenties. Deze secties omvatten vervelend teruggaan, uitputtende dialoogbomen zonder echte gevolgen, en het oplossen van mysteries die zich ontvouwen ongeacht de keuzes van de speler. Het verhaal verbindt Fabiens verleden met de huidige samenzwering, maar de uitvoering voelt repetitief en weinig boeiend aan.
Technische problemen en flauwe presentatie
De game heeft last van slechte animaties, waardoor personages zich levenloos voelen. De cyberpunk-geïnspireerde Seattle-setting mist dynamiek, waarbij NPC’s dezelfde oppervlakkige interacties herhalen. De game crashte ook meerdere keren tijdens het testen op PS5, wat de algehele teleurstellende ervaring nog verergerde.
Bloedlijnen 2 is een gemiste kans. Het slaagt er niet in de gotische stijl en uitdagende gameplay vast te leggen die zijn voorganger definieerde, maar biedt in plaats daarvan een repetitieve en ongeïnspireerde ervaring. Spelers die op zoek zijn naar een kwaliteitsvolle vampier-RPG moeten ergens anders zoeken, zoals Baldur’s Gate 3 en zijn Astarion-personage.
