Het uitdagende actie-RPG-genre, gepopulariseerd door Dark Souls, is steeds drukker geworden. Code Vein 2, het vervolg op Soulslike in anime-stijl uit 2019, probeert zijn niche te veroveren, maar slaagt er uiteindelijk niet in om op te vallen in een competitieve markt. Hoewel de game voortbouwt op de basis van het origineel, heeft het moeite om een meeslepende ervaring te bieden die verder gaat dan de aparte visuele stijl.
Het uitgangspunt: tijdreizen en morele dubbelzinnigheid
Code Vein 2 volgt niet direct het verhaal van zijn voorganger, maar introduceert in plaats daarvan een nieuwe hoofdrolspeler als Revenant Hunter, belast met het redden van de wereld door middel van tijdreizen. Dit houdt in dat je vriendschap sluit met krachtige helden uit het verleden om ze vervolgens in het heden op te sporen – een duistere wending die verhalende intriges toevoegt, maar het potentieel ervan niet volledig waarmaakt. Het kernverhaal voelt onderontwikkeld aan en slaagt er niet in om toegewijde Soulslike-fans of nieuwkomers in het genre volledig te betrekken.
Gameplay: vertrouwde mechanica met frustrerende gebreken
Het spel volgt de standaard Soulslike-formule: strategische gevechten waarbij gebruik wordt gemaakt van een verscheidenheid aan wapens (zwaarden, hamers, hellebaarden) en Forma -items (vergelijkbaar met spreuken), aangedreven door een Ichor -manapool. Krachtige afwerkingsbewegingen, genaamd Jails, voegen een bruut randje toe aan ontmoetingen. De gevechten van Code Vein 2 lijden echter onder onduidelijk telegraferen van de vijand. In tegenstelling tot de opzettelijke animaties van Dark Souls missen sommige aanvallen visuele aanwijzingen, waardoor het ontwijken inconsistent en frustrerend wordt.
Baasgevechten verergeren dit probleem. Veel ontmoetingen brengen onvermijdelijke schade met zich mee als gevolg van slecht getelegrafeerde aanvallen, waardoor spelers gedwongen worden te blokkeren in plaats van vakkundig te ontwijken. Zelfs enkele zwakkere versies van bazen verschijnen later in het spel opnieuw, waardoor het gevoel van uitdaging en uniciteit afneemt.
Uniek systeem: partnerdynamiek en assimilatie
Code Vein 2 introduceert het Partnersysteem, waarbij spelers gedurende het spel allianties smeden met NPC’s. Deze bondgenoten bieden ondersteuning in de strijd, handelen onafhankelijk en brengen de speler zelfs weer tot leven ten koste van hun eigen tijdelijke verwijdering. Spelers kunnen ook hun partners Assimileren, waarbij ze de ondersteuning opofferen voor een tijdelijke statistiekboost. Dit systeem voegt een tactische laag toe, maar de complexiteit van het statistiekensysteem van de game voelt over het algemeen onnodig ingewikkeld aan. Het enorme aantal uitlegschermen in het menu is overweldigend, waardoor de karaktervoortgang eerder vervelend dan lonend is.
Een wereld zonder diepgang
De post-apocalyptische setting van de game voelt, hoewel visueel verschillend dankzij de anime-esthetiek, oppervlakkig aan. Het verhaal draait om het voorkomen van de Resurgence, een catastrofale gebeurtenis, door tijdreizende helden te elimineren. Het ontbreekt de wereld zelf echter aan overtuigende verhalen over het milieu. Gebieden voelen leeg aan, afgezien van gevechtsontmoetingen en buit, en bieden niet de rijke, onderling verbonden kennis die te vinden is in titels als Dark Souls. De verhalende impact van karakterinteracties voelt minimaal; emotionele banden met bondgenoten worden ondermijnd wanneer diezelfde personages uiteindelijk worden verslagen zonder betekenisvolle gevolgen.
Presentatie en oordeel
Code Vein 2 levert solide graphics en stemacteurs, maar de presentatie verlegt geen grenzen. De game verbetert zijn voorganger qua gameplay, maar blijft fundamenteel onopvallend binnen het Soulslike-landschap. Fans van het genre zullen het redelijk vinden, terwijl gewone spelers waarschijnlijk weinig stimulans zullen vinden om de meedogenloze moeilijkheid te doorstaan.
De game wordt vrijdag gelanceerd voor pc, PS5 en Xbox Series X|S voor een prijs van $ 70. Ondanks de verfijningen slaagt Code Vein 2 er niet in om zich te onderscheiden van het drukke veld van Soulslike-titels, waardoor het een competente maar uiteindelijk vergeetbare inzending in het genre blijft.
