Franse glimlach, rustige opname, tik op het scherm. snap. Verstuur of stuur nu.
Het voelt alsof ons hele sociale bestaan afhankelijk is van deze digitale beelden. Maar waarom doen we dit? Hoe kunnen we de foto’s van anderen zien? Wanneer is deze obsessie begonnen?
Tobias Schneider van de Universiteit van Bamberg wijst erop dat de term ‘selfie’ pas 21 jaar in gebruik is. Het tijdperk van snelle digitale selfies begon pas echt in 2010. Toen introduceerde de iPhone 4 de camera aan de voorzijde. Met de gelijktijdige explosie van sociale media zoals Facebook en Instagram zijn deze beelden een onlosmakelijk onderdeel van het dagelijks leven geworden. We delen ze met vrienden, familie of de wereld.
Waarom moet je jezelf opnemen?
Geef deze generatie niet de schuld. Lang vóór smartphones en internet waren mensen geobsedeerd door zelfexpressie. Zelfportretten vormen al bijna twee eeuwen een integraal onderdeel van het verhaal van de fotografische kunst. Het verhaal van de schilderkunst gaat 500 jaar terug.
Aangenomen wordt dat het eerste officiële zelfportret het olieverfschilderij Portret van een man in een rode tulband uit 1433 van de Nederlandse kunstenaar Jan van Eyck is. In 1839 maakte de Amerikaan Robert Cornelius de eerste selfie met zijn camera in de achtertuin van het familiebedrijf.
Destijds werden deze beelden geïnterpreteerd als uitingen van nieuwsgierigheid en creatieve geest. Tegenwoordig worden mensen die selfies maken vaak beschuldigd van arrogantie en narcisme.
Uit het onderzoek uit 2020 blijkt dat dit nog niet alles is.
Slechts 30% van de respondenten gaf toe dat ze foto’s maken omdat ze denken dat ze er goed uitzien of omdat ze zichzelf willen presenteren. De overige 70% heeft andere motieven. Ze willen hun ervaringen delen. Ze willen herinneringen vastleggen. Of in sommige gevallen kan het onderdeel zijn van je werk als influencer of beroemdheid.
“Selfies zijn niet alleen bedoeld voor presentatie. Het zijn hulpmiddelen voor communicatie en geheugen.”
Het verhaal is veranderd. Wij kijken niet alleen naar onszelf. We zoeken naar een manier om via onze lens verbinding te maken met anderen.
De psychologie achter de selfie
Het gaat niet alleen om het plaatsen van foto’s. Informatie delen.
Of het nu gaat om een familievakantiefoto of een spiegelcontrole in de sportschool, de doelen zijn bijna altijd nauwkeurige aantrekkingskracht. Intelligentie. Als je je willekeurig voelt, laat dat zien dat je een leven leidt dat je publiek niet leidt.
Dit wordt zelden bewust berekend. Dit is spiergeheugen. Digitale lichaamstaal. Maar het werkt.
Onderzoekers als Tobias Schneider hebben zich onlangs in dit exacte gedrag verdiept. Ze vragen niet alleen aan mensen of ze van selfies houden. Ze dwongen meer dan 100 proefpersonen om naar willekeurige afbeeldingen te kijken en vijf verwante woorden op te sommen. De resultaten zijn niet willekeurig. Ze onthullen een consistent raamwerk voor de manier waarop mensen zelfportretten beoordelen.
Als je naar de selfie van een vreemde kijkt, zie je meer dan alleen pixels. Je bent lid van vijf verschillende klassen van dezelfde tijd.
1.Esthetiek
Eerste indruk. Ziet de foto er goed uit? Is het erg vaag? Is er voldoende licht? stijl? Je brein beslist onmiddellijk of een beeld voldoet aan de basisnormen van visuele coherentie.
2.Verbeelding
Wat is er gebeurd? Wat doet deze persoon? Het is niet alleen maar actie. Het draait allemaal om redeneren. Jij vult de lege plekken in. lachen ze? Kijken ze in de verte? Je verbeeldt je de context omdat het kader de werkelijkheid onderbreekt.
3. Karaktereigenschappen
Dit is het allerbelangrijkste. Wat voor soort persoon is deze persoon? Het brein maakt persoonlijkheidsconclusies op basis van gezichtsuitdrukkingen, hoeken en zelfs rommelige achtergronden. Een kleine glimlach kan als arrogant worden beschouwd. Glimlachend en vriendelijk. Het opzetten van een profiel duurt minder dan een seconde.
4.Emotionele toestand
hoe voelen ze zich nu? Vrolijk? melancholie? Gedwongen? Dit is iets anders dan persoonlijkheid. Een stabiel karakter. Emoties zijn vloeibaar. Je interpreteert huidige gevoelens, geen permanente neigingen.
5. theorie van de geest
Dit is waar het ingewikkeld wordt. Wat is hun motivatie? Wie willen ze zijn? Je probeert de identiteit te interpreteren die ze op dat moment aan het opbouwen waren. Waarom dit filter? Waarom deze hoek? Je ontwerpt hun perceptie van jou.
“Dit laat zien dat we niet per se woorden nodig hebben om heel precieze boodschappen over onszelf naar de buitenwereld te sturen.”
Het belangrijkste is duidelijk. Wij vinden selfies triviaal. dat is het niet. Dit zijn communicaties met hoge bandbreedte.
Datapakketten verzenden. Het omvat esthetische waarde, afgeleide context, waargenomen persoonlijkheid, huidige gevoelens en voorspelde intenties. Je wordt begrepen. Maar dit is een bewuste zelfdefinitie.
Beschouw ze niet als eenmalige afbeeldingen. Het is een visitekaartje. Digitale vCard-invoer. Je geeft mensen je identiteit en vraagt hen om te reageren.
De volgende keer dat je op een selfie klikt, vraag jezelf dan af: wat probeer ik ze precies te vertellen? Omdat ze het al geraden hebben.
